In het blad "De Hoefsmid" gedateerd 15 dec. 1913 kwamen wij de volgende publicatie tegen. Het bewijst weer dat men 100 geleden ook al bezig was met het wel of niet beslaan van paarden; en toch worden nog steeds paarden beslagen. Men had toen niet de beschikking over de (semi) wetenschappelijke onderzoeken, die men tegenwoordig allemaal van internet kan halen, maar wel hadden ze een schat aan praktijk ervaring!

Onder veel natuurlijke hoefbekappers heerst de gedachtte dat de zool van de hoef, naar gelang hij langer natuurlijk bekapt wordt, hol kan trekken. Een holle hoef loopt minder risico om gevoelig te lopen dan een platte hoef, begrijpelijk dus dat (ook) zij een holle hoef nastreven.

Niet alle (natuurlijke) hoefbekappers zijn het, gelukkig, altijd met elkaar eens. Met vriendelijke toestemming van Frederic Leclercq mochten wij onderstaande publicatie van hem plaatsen.

Veel hoefproblemen welk wij bij het gedomesticeerde paard tegekomen, komen naar alle waarschijnlijk niet voor bij het in het wild levende paard. Het vroegtijdig ten prooi vallen, het huidige (op)fok systeem, gebruik en onderhoud zouden hier allen debet aan kunnen hebben. Desalnietemin komen deze problemen voor en moeten zij opgelost worden.

In onze ogen volstaat natuurlijk bekappen in de meeste van deze gevallen absoluut niet. We zullen meer voor het paard moeten doen daar het probleem zich voordoet bij het  gedomesticeerde paard in de gedomesticeerde wereld.

Straalkanker is slechts een voorbeeld maar is een serieus probleem welk absoluut niet onderschat mag worden. Hieronder plaatsen wij met goedkeuring van Erkend Paardendierenarts Angelique Jongbloets haar geschreven artikel over haar bevindingen m.b.t. straalkanker.

.

Het rijden met of zonder hoefijzers, door Saskia Klaassen en Brigitte Kilian, foto's Wolff Photograpghy.